Opjanuariwordt schrijver Daan Heerma van Voss wakker zonder te weten wie en waar hij is Pas na enkele uren van paniek keren de eerste flarden herinneringen terug Intu tief zoekt hij contact met Dani l, zijn oudste vriend, die direct naar hem toe komt In de loop van de dag ziet hij familie, bezoekt hij doktoren en treft hij een verloren liefde Hij wordt machines ingeschoven en van kliniek naar ziekenhuis gestuurd Telkens wordt hem uitgelegd wat hem mankeert en telkens vergeet hij het weer Als hij s avonds genezen het ziekenhuis verlaat, haast hij zich naar de stad op zoek naar vrienden en herinneringenDe maanden daarna doet hij ontdekkingen over het vergeten en over de aard van de aandoening die hem trof Daan Heerma van Voss spaart zichzelf noch de mensen uit zijn leven, en in zijn openhartigheid zoekt hij wrede grenzen opDe vergeting is een weergaloze en ontroerende roman waarin de werking van het geheugen op meesterlijke wijze wordt verbonden met vriendschap en liefde tijdverspilling Daan Heerma van Voss probeert net iets te hard om een origineel boek te schrijven Van zelfverzonnen uitdrukkingen als er is iets met je aan de washand , aan mijn lijf geen mayonaise en neem ik de zonnebril af krijg je spontaan jeuk En niemand, maar dan ook niemand, mag de grote W.F Hermans Wimmetje noemen.Desalniettemin een dappere poging om een roman om een vage gebeurtenis heen te breien De hoogtepunten van dit boek de cover en de aquarellen van David Wasch. Schwalbe in de vorm van een boek. Ik ging hier eerst maar 3 sterren aan geven, maar ik vond de laatste 30 pagina s z goed hardop lachen in de trein goed en de gemiddelde score van 2.63 is z onterecht dat ik er 4 van maak Dit boek is opgesplitst in 2 soorten hoofdstukken verhalende stukken over wat er allemaal gebeurde met het geheugenverlies en de reactie van zijn omgeving etc, en dan reflecterende stukken die meer gingen over abstracte gedachten rond de herinnering Die 2e soort was niet echt sterk, vind ik Ik heb het ge Ik ging hier eerst maar 3 sterren aan geven, maar ik vond de laatste 30 pagina s z goed hardop lachen in de trein goed en de gemiddelde score van 2.63 is z onterecht dat ik er 4 van maak Dit boek is opgesplitst in 2 soorten hoofdstukken verhalende stukken over wat er allemaal gebeurde met het geheugenverlies en de reactie van zijn omgeving etc, en dan reflecterende stukken die meer gingen over abstracte gedachten rond de herinnering Die 2e soort was niet echt sterk, vind ik Ik heb het gevoel dat ie daar toch een beetje boven zijn gewicht bokst Dat gevoel heb ik des te meer over de tenenkrullend slechte po zie De meer gewone, verhalende stukken daarentegen waren n interessant n grappig n deden mij denken ik wou dat ik bevriend was met die kerel Dat noem ik geslaagd Met dit soort boeken heb ik een probleem Het is een roman volgens de cover maar gaat over iets wat de schrijver wel heeft meegemaakt Maar hoeveel ervan is dan waar Het is een roman, tenslotte, dus als hij alleen heeft opgeschreven wat er echt gebeurd is, is het dat toch niet Verwarrend dus.Verder valt het met die vergeting ook wel mee Het duurt een dag of zo, en daarna heeft hij nergens meer last van En, heel teleurstellend er is een medische term voor Het is helemaal niet zo uitzond Met dit soort boeken heb ik een probleem Het is een roman volgens de cover maar gaat over iets wat de schrijver wel heeft meegemaakt Maar hoeveel ervan is dan waar Het is een roman, tenslotte, dus als hij alleen heeft opgeschreven wat er echt gebeurd is, is het dat toch niet Verwarrend dus.Verder valt het met die vergeting ook wel mee Het duurt een dag of zo, en daarna heeft hij nergens meer last van En, heel teleurstellend er is een medische term voor Het is helemaal niet zo uitzonderlijk Een enkele toegegeven, beangstigende en vreemde ervaring, wordt door de schrijver nogal opgeblazen, in mijn ogen, en van alle kanten bekeken en betast Het leest wel lekker weg, daar niet van, maar het was wel een beetje navelstaarderig En dan was er dus nog de vraag wat er nu wel of niet echt gebeurd was Nee, het viel niet mee, dit boek Goed geschreven, interessante thematiek, intrigerende metafictie, humor, scherpe spitsvondige dialogen en een sympathieke verteller Maar ook enkele minder interessante beschouwende en iets te hoogdravende gedeeltes Door deze onevenwichtigheid toch geen 4 sterren Maar ik heb wel getwijfeld, af en toe. Zelfoverschatting. aardig boek om te lezen de plot heeft weinig om het lijf grappig soms, mooie taal naar het einde toe kabbelt het te veel. Heerlijke vertelstem, voortdurend schommelend tussen arrogantie en zelfrelativering.